PITAJTE DOKTORA

ZA BESPLATNE SAVJETE NAZOVITE dr.med. DIJANU HEDER

tel. 01.4881600, 0994466551, info@eurovita.ch, WhatsApp, Viber: 0994466551

Rak bubrega

Najčešći tumor bubrega, s obzirom na patohistološku sliku, jest adenokarcinom bubrega ili hipernefrom. Treći je po učestalosti među urološkim karcinomima. Čimbenici nastanka raka bubrega su pušenje, kamenci, kronična upala, izloženost analgeticima (fenacetin) i kadmiju.

By admin

23/12/2014

 

 

Bubreg

 

Bubreg je parni organ, smješten u trbušnoj šupljini s obje strane kralježnice. Oko svakog bubrega se nalazi sloj masnog tkiva koje ima zaštitnu funkciju. Bubrezi su dodatno zaštićeni svojim smještajem ispod rebranih lukova. Desni bubreg je obično smješten nešto niže od lijevoga. Svaki bubreg dobiva krv putem renalne – bubrežne arterije. Krv se u bubrezima filtrira i iz nje se odstranjuju štetni sastojci, lijekovi, višak soli, tekućine itd. Tako pročišćena krv odlazi iz bubrega putem bubrežne vene.

 

Mokraća koja nastaje u bubrežnim kanalićima, nakuplja se u nakapnici odakle se putem uretera cijedi do mokraćnog mjehura i dalje putem uretre izlučuje van tijela.

 

Bubreg ima nekoliko važnih funkcija:

 

  • stvaranje mokraće
  • regulacija ravnoteže vode i elektrolita
  • regulacija kiselosti (acidobazne ravnoteže)
  • eliminacija štetnih i stranih tvari iz organizma
  • izlučivanje hormona (eritropoetin, renin, prostaglandini)

 

Rak bubrega

 

Najčešći tumor bubrega, s obzirom na patohistološku sliku, jest adenokarcinom bubrega ili hipernefrom. Treći je po učestalosti među urološkim karcinomima. Čimbenici nastanka raka bubrega jesu pušenje, kamenci, kronična upala, izloženost analgeticima (fenacetin) i kadmiju. Incidencija raka bubrega jest 3 na 100.000, a to čini 3% dijagnosticiranih tumora. Češće se javlja kod muškaraca nego kod žena u odnosu 2:1, u osoba s potkovastim bubregom te cistično promijenjenim bubrezima. Zbog česte uporabe ultrazvuka abdomena u porastu je incidencija tzv. incidentalnog (slučajno otkrivenog) karcinoma bubrega koji danas čini 25-40% svih karcinoma bubrega. Ovaj rani oblik karcinoma povezan je s dobrom prognozom i ishodom.

 

Klasične simptome bolesti čine: bol, hematurija (krv u mokraći) i tumorska masa koja se može napipati u slabinama. Bol je uzrokovana napinjanjem bubrežne čahure ili pritiskom okolnih organa. Pojavljuje se u otprilike 40% bolesnika. kri (krv u mokraći) je znak prodora tumora u bubrežni kanalni sustav; redovito je bezbolna, a karakteristično je da dolazi u intervalima. Hematurija je najčešći simptom (50%) i ujedno loš prognostički znak čiji se intenzitet povećava razvojem karcinoma. Palpacija ili opipavanje tumorske mase najčešće je znak uznapredovale bolesti, a obrnuto je razmjerna sa bolesnikovom debljinom. U vrijeme postavljanja dijagnoze 30% bolesnika ima metastatsku bolest, a oko 30% lokalno uznapredovalu bolest. Tumor se lokalno širi u gornju šuplju venu, a metastazira u pluća, limfne čvorove, jetru , kosti te nadbubrežne žlijezde.

 

Prognoza bolesti u izravnoj je vezi sa simptomatologijom: bolesnici bez izraženih simptoma imaju 65% izgleda za definitivno izlječenje, a bolesnici s razvijenom simptomatologijom imaju mnogo lošiju prognozu. U početnoj su fazi rasta ovi tumori pretežno bez simptoma, a uznapredovali su tumori praćeni izraženom simptomatologijom. U posljednja dva desetljeća sve je više slučajno otkrivenih karcinoma bubrega, pretežno niskog stadija razvoja, malenih i dobro ograničenih. Ti slučajno otkriveni tumori znatno pridonose poboljšanju rezultata liječenja, pa se daljnje poboljšanje, u nedostatku djelotvornog sistema liječenja, za sada može očekivati prije svega u ranom otkrivanju karcinoma bubrega.

 

Tumor bubrega praćen je i specifičnim općim simptomima. To je prije svega eritrocitoza (povećanje broja eritrocita u krvi), anemija (i bez znatnijeg gubitka krvi), pojava temperature na mahove, oštećenje jetrene funkcije neovisno o jetrenim metastazama te povišeni tlak.

 

Veliki napredak u vizualnom prikazivanju unutarnjih organa ultrazvukom (UZV), selektivnom angiografijom, kompjutoriziranom tomografijom (CT) i magnetskom rezonancijom (MRI) omogućava ranu i egzaktnu dijagnozu karcinoma bubrega. Nadalje, koristi se i intravenozna urografija, punkcija i biopsija sumnjivih lezija, rengen pluća i skeleta te laboratorijske pretrage koje će pokazati anemiju i ubrzanu sedimentaciju eritrocita. Za karcinom bubrega ne postoji specifični tumorski marker.

 

Kirurško liječenje je najčešće primjenjivana metoda liječenja raka bubrega pogotovo u ranim stadijima bolesti kada ova metoda pruža objektivnu šansu za izlječenje.

 

Kirurškim se zahvatom može odstraniti samo dio bubrega, cijeli bubreg ili radikalnom nefrektomijom – cijeli bubreg, nadbubrežnu žlijezdu, okolno masno tkivo i obližnje limfne čvorove. Bolesnik može živjeti samo sa jednim funkcionalnim bubregom ili čak samo sa dijelom jednog bubrega. Ukoliko međutim postoji potreba za odstranjivanjem oba bubrega ili odstranjivanjem onog bubrega koji je funkcionalan, bolesniku preostaje osim transplantacije bubrega i redovita dijaliza krvi.

Arterijska embolizacija je zahvat koji se provodi kada nije moguće odstraniti bubreg ili njegov dio, a potrebno je smanjiti veličinu tumora. Takav je zahvat uglavnom potreban kada bolesnik ima smetnje koje nastaju kao posljedica veličine tumora. Zahvat se provodi tako da se u arteriju koja dovodi krv u zahvaćeni bubreg uštrcava posebna spužvasta tvar koja na kraju zatvori krvnu žilu i time onemogući dotok krvi u zahvaćeni bubreg, što istovremeno dovodi i do obustave dotoka kisika i drugih tvari koje su potrebne tumorskim stanicama za rast.

 

Tumori do stadija T3N0 (tumor je izašao van granica bubrega, nema zahvaćenih regionalnih limfnih čvorova) liječe se radikalnom nefrektomijom. Radikalna nefrektomija iznad stadija T3N0 provodi se u slučaju boli, krvarenja te zbog psiholoških razloga. Odstranjivanje regionalnih limfnih čvorova nema utjecaja na preživljenje. Karcinom bubrega relativno je otporan na kemoterapiju i na zračenje. U slučaju metastatskog karcinoma bubrega primjenjuje se imunoterapija (interferonom-alfa te interleukinom 2).

 

Preživljenje bolesnika ovisi o stadiju bolesti kad je započeto liječenje. Petogodišnje preživljenje lokalizirane bolesti nakon radikalne nefrektomije iznosi 85-95 %, dok kod metastatske bolesti iznosi manje od 15%.

 

Što čitati dalje ...

Slovenski liječnici: potpunom legalizacijom konoplje suzbiti rast crnog tržišta

UN: Mala je vjerojatnost da je glifosat kancerogen

>

 

2017  © d.istra